Bij sport draait het toch vooral om prestaties. 

 

Bij té veel prestatiedruk heeft met name een bepaald type mens een grotere kans om een eetstoornis te krijgen. Negatieve gedachten en gevoelens gaan de boventoon voeren en een stoornis ligt op de loer. Een eetstoornis gaat vrijwel altijd gepaard met liegen en bedriegen. De persoon met de (beginnende) eetstoornis wil ten koste van alles voorkomen dat iemand erachter komt dat hij/zij met eten rommelt.

 

Juist voor sportdeskundigen is het van groot belang vroegtijdig de eetstoornis te signaleren. Sporters met een eetstoornis zijn 90% van de dag met eten/niet eten bezig in hun hoofd. Hoeveel mooier zou het zijn als ze de energie die ze daar in stoppen zouden kunnen gebruiken om hun sportprestaties te verhogen?