Blog 14 'Laat het verleden rusten'

Laat het verleden rusten en zie wat de toekomst je nog allemaal kan schenken. Het blijven hangen in het verleden, of wrok koesteren voor dingen die er zijn gebeurd, helpt je niet verder in het genezingsproces. Het duwt je alleen nog maar verder in de verkeerde richting.

De traumatische gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, kan je op deze manier nooit een plekje geven. Om uit een neerwaartse spiraal te komen, zal je jezelf moeten focussen op de toekomst en op de dingen die je wilt gaan bereiken en die jou de stimulans geven om te vechten tegen iets wat men aan de buitenkant niet aan jou kan zien.

Woede, frustratie en machteloosheid maken je misselijk, angstig en bang om het heden en de toekomst recht in de ogen te kijken. Woede, frustratie en machteloosheid sluiten je geest af voor rationele gedachtes en het sprankje "hoop" dat je hoort te hebben. Misschien nog wel het meest belangrijke: het sluit jouw geest af voor al het moois dat jou te wachten staat als persoon zijnde en voor alle onbegrensde mogelijkheden die je hebt als je genezen bent van jouw eetstoornis.

Hoe heb ik mijn frustratie en woede overwonnen?
In de ziekenhuizen en klinieken, en ook daarna toen ik was ontslagen uit de kliniek, kolkte de woede, het verdriet en de frustratie door mijn aderen. Ik wilde gerechtigheid voor hetgeen dat mij was aangedaan. Gerechtigheid voor mijn verwoeste leven en die van mijn familie. Dat de mensen die mij en mijn familie zo'n schade hadden berokkend hiervoor zouden boeten. De reden? Ik was compleet veranderd en zou nooit meer dezelfde persoon zijn door alles wat ik had meegemaakt. Mijn onschuld, mijn vrolijkheid en mijn dromen leken toen ik ziek was te zijn vermorzeld, tot gruis geslagen. Ditzelfde gold voor mijn familie die ook met veel emotionele bagage zat. Vaak huilde ik van frustratie en van wanhoop doordat ik me met het heden geen raad wist en de toekomst nog zo onzeker oogde. Ook al was ik "genezen" verklaard, mijn pad zat nog steeds vol met kuilen en ik tastte in het duister hoe het allemaal zou gaan verlopen.

Het enige wat ik toen wist, was wat ik wilde bereiken en welk pad ik hiervoor zou moeten bewandelen. Voor ieder mens is de toekomst onzeker, een sprong in het diepe, "a leap of faith". Toentertijd was ik ontzettend bang dat ik teveel was "veranderd" om nog aansluiting te kunnen vinden en om nog te bereiken wat ik zo graag wilde bereiken.

Toen ik net 18 jaar was, en weer eens uit een kliniek was ontslagen, besloot ik naar de diploma uitreiking van mijn middelbare school klas te gaan omdat daar een meisje was geslaagd met wie ik nog wel goed omging. Ik wilde mij niet meer verbergen voor mijn angsten en lef tonen om weer door de schoolgangen te durven lopen waar ik vroeger elke dag werd gepest en uitgelachen. Tijdens mijn middelbare schooltijd ben ik ernstig gepest door niet alleen buitenstaanders, maar ook door bijna driekwart van mijn klas.
Toen ik arriveerde en mijn klasgenoten daar keurig in een rij stonden te wachten voor de aula om hun diploma in ontvangst te nemen, zagen ze mij plotseling na twee jaar van afwezigheid. Ze keken mij aan alsof ze een geest zagen. Men had nooit meer iets over mij gehoord en iedereen nam aan dat ik waarschijnlijk al was overleden.

Voor het eerst durfde ik in hun ogen te kijken en die spraken boekdelen: schaamte, angst en onzekerheid. Ik besefte toen ten volle dat zij zich schaamden voor wat zij hadden gedaan en niet wisten hoe het kenbaar tegen mij te maken. Ze durfden niet met mij te praten, omdat ze zich geen houding wisten te geven. Zenuwachtig keken ze mij aan wat ik zou gaan doen, maar op dat moment wist ik ook geen woord uit te brengen.

Ik besefte sprakeloos dat zij slechts mensen waren die fouten hadden gemaakt, kinderen nog eigenlijk, die niet stil hadden gestaan bij de consequenties van hun gedrag. Het praat hun daden niet goed, maar het volle besef wat zij hadden gedaan toen ze mij weer zagen, was voor mij genoeg om hen te vergeven. Zij moesten ook leven met wat er toentertijd was gebeurd, en op dat moment voelden zij waarschijnlijk wel die fractie van wat ik elke dag voelde en waar nooit een einde aan leek te komen: angst, schaamte en onzekerheid.

Woede en frustratie zijn geen prettige emoties. Het breekt je van binnenuit af en laat niets heel. Het stompt je af en je gedachtes gaan alle richtingen uit, maar wijzen jou niet meer de juiste weg. Alles wat er ooit heeft plaatsgevonden in mijn leven, heeft mij inderdaad veranderd als individu, niet alleen ten slechte maar ook ten goede.
Ik liep namelijk weer met rechte schouders over straat, durfde mensen weer in de ogen te kijken, liet mezelf niet meer zomaar kleineren en plotseling voelde ik een kracht in mijzelf die ik nooit eerder had gevoeld. Het besef dat ik het van de dood had gewonnen, liet mij mijzelf onsterfelijk voelen. Ik voelde me weerbaar en door deze vlammende kracht die door mijn aderen stroomde als hernieuwde energie, won ik het van de demonen die zich in mijn hoofd hadden schuil gehouden. Hun boze kreten bereikten mij niet meer en één voor één versloeg ik hen en liet niets van hen heel.

Ik besefte dat ik in het verleden een keuze had. Ik had de keuze om me niet te laten beïnvloeden, ik had de keuze om het te negeren, om het pesten te melden en aan te pakken. Helaas was ik toen te zwak, te onzeker en te angstig. Om de beslissing te nemen het pesten aan te pakken, is heel erg moeilijk als je alleen bent en kopje onder dreigt te gaan. Toch had ik me weerbaarder kunnen opstellen en hulp kunnen gaan zoeken. Pesten kan je vaak niet in je eentje stoppen, je hebt hierbij steun in je rug voor nodig. Mensen die in jou geloven en achter jou blijven staan.

Ik heb hier veel van geleerd, er veel wijze lessen uit gehaald. Eén ding weet ik wel: wrok koesteren brengt je nergens en frustratie breekt je af.

We maken allemaal fouten, hebben allemaal onze innerlijke gevechten en hebben spijt van de dingen die we hebben gedaan in ons verleden.
Maar JIJ bent NIET de fouten die je hebt gemaakt, bent NIET JOUW innerlijke gevechten, want JIJ hebt ELKE DAG de kracht om jouw dag vorm te geven zoals jij wilt, zo ook jouw toekomst!