Blog 19 'Laat je verleden geen litteken worden'

Wat is nu precies een litteken? Het woordenboek vertaalt het naar: "een zichtbaar overblijfsel van een oude verwonding." Het gaat hier met name om een fysieke verwonding, bijvoorbeeld na een operatie, een ziekte of een ongeluk. Een litteken is namelijk een natuurlijk onderdeel van het genezingsproces van de huid. Maar ook al geneest de huid zichzelf, een litteken blijft altijd zichtbaar en zal nooit zomaar uit zichzelf verdwijnen. Helaas zijn sommige littekens niet voor de buitenwereld waarneembaar.

Het is verborgen achter iemands oogleden en niemand kan direct zien of er iets naars met diegene vroeger is gebeurd. Het blijft gissen en vaak door afwijkend gedrag kan een psychiater of psycholoog vaststellen dat iemand van binnen "littekens" heeft.

Hoe ontstaat een "inwendig litteken"?
Dit kan verschillende oorzaken hebben. Vaak ontstaat dit door heftige traumatische gebeurtenissen, zoals pesten, seksueel misbruik of huiselijk geweld. Zo'n heftige gebeurtenis zal je nooit vergeten en blijft altijd een onderdeel spelen in jouw leven, of je nu wilt of niet. Het blijft altijd op de achtergrond sluimeren, het irriteert, jeukt en zorgt ervoor dat je soms radeloos wordt van onzekerheid en angst.

Het is dan juist van belang om op tijd aan de bel te trekken, om hulp te gaan zoeken. Als je met al die onzekerheid en angst blijft rondlopen, wordt het littekenweefsel, dat zich heeft geëtst in jouw ziel, iedere keer groter. Het begint dan zo erg op spanning te staan, dat er maar iets hoeft plaats te vinden en het litteken scheurt open en toont een gapende wond. Het herstel van een traumatische gebeurtenis is dan zeer lastig en vaak is er dan een crisisopname nodig. Iemand is dan in levensgevaar...

Hoe zorg je ervoor dat jouw verleden geen litteken wordt?
Het belangrijkste is dat je erkent dat er verschrikkelijke dingen hebben plaatsgevonden in jouw verleden en dat je hulp en steun nodig hebt voor de verwerking. Stel je zelf open bij betrouwbare mensen, want praten is de enige genezing voor een traumatische gebeurtenis. Het is de enige manier om te voorkomen dat jouw verleden één groot littekenweefsel wordt. Het niet goed verwerken van een traumatische gebeurtenis, heeft namelijk grote gevolgen voor jouw heden en toekomst.

En ja, je mag ontzettend kwaad zijn, het uitschreeuwen van frustratie en huilen van verdriet en wanhoop totdat je niet meer kan. Het is belangrijk dat je jouw emoties niet opkropt, dat je ze niet wegstopt, dat je laat zien dat je verdriet hebt gehad om wat er is gebeurd want dit is de enige manier om jezelf te ontladen. Al die tijd hebben deze gevoelens aan de oppervlakte gezeten, hebben gezorgd voor de intensivering van bepaalde gebeurtenissen en door jouw emoties te tonen, zorg je dat de druk van de ketel gaat. Door het uiten van deze emoties, krijgt jouw geest weer ruimte om te gaan nadenken over wat er is gebeurd, hoe dit te verwerken en hoe je verder wilt gaan met jouw leven.

Wat ook belangrijk is, is dat je geen wrok blijft koesteren. Tuurlijk mag je boos en kwaad zijn, dat jij eindelijk jouw emoties durft te tonen is zeer goed, maar na verloop van tijd moet er plaats komen voor berusting en hoop voor de toekomst die op jou wacht.
Zoals ik in blog 14heb geschreven: "het blijven hangen in het verleden, of wrok koesteren voor dingen die er zijn gebeurd, helpt je niet verder in het genezingsproces. Het duwt je alleen nog maar verder in de verkeerde richting. De traumatische gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden, kan je op deze manier nooit een plekje geven. Om uit een neerwaartse spiraal te komen, zal je jezelf moeten focussen op de toekomst en op de dingen die je wilt gaan bereiken."

Teveel blijven hangen in frustratie en wrok koesteren over het verleden, zal ook een inwendig litteken laten ontstaan en hierdoor wordt behandeling van een traumatische gebeurtenis nog veel lastiger. Vaak gaat het niet eens om bepaalde personen die jou pijn hebben gedaan waardoor jij opgesloten blijft zitten in jouw eigen gevangenis, maar heb je angst voor die onzekere toekomst, angst om geconfronteerd te worden met de persoon die jij nu bent, angst om alles weer te moeten herbeleven, angst om jezelf te vergeven omdat jij niet goed voor jezelf hebt gezorgd...

Zoals ik in blog 14 heb beschreven over mijn persoonlijke gebeurtenissen: "alles wat er ooit heeft plaatsgevonden in mijn leven, heeft mij inderdaad veranderd als individu, niet alleen ten slechte maar ook ten goede. Ik liep namelijk weer met rechte schouders over straat, liet mezelf niet meer zomaar kleineren en plotseling voelde ik een kracht in mijzelf die ik nooit eerder had gevoeld. Het besef dat ik het van de dood had gewonnen, liet mij mijzelf onsterfelijk voelen.
We maken nu eenmaal allemaal fouten, hebben allemaal onze innerlijke gevechten en hebben spijt van de dingen die we hebben gedaan in ons verleden.

Maar JIJ bent NIET de fouten die je hebt gemaakt, bent NIET JOUW innerlijke gevechten, want JIJ hebt ELKE DAG de kracht om jouw dag vorm te geven zoals jij wilt, zo ook jouw toekomst!"

Een inwendig litteken verdwijnt niet zomaar, hier gaat veel tijd over heen. Maar zoals ik hier boven heb beschreven, is acceptatie zeer belangrijk. Niet alleen wat er in jouw leven heeft plaats gevonden zodat jij het een plekje kan geven, maar ook acceptatie van jezelf: jij bent met schade en schande de persoon geworden die jij nu bent. Je mag er zijn en jij mag trots zijn op jezelf. Jij hebt namelijk geheel alleen een oorlog gevoerd met iets wat niemand kon zien, waar niemand jou bij kon helpen, slechts ondersteunen, en jij hebt geheel alleen de zege behaald!