Abigail door Ghepetto

 

Gram voor gram, traan voor traan

Niets meer dat je stopt

Woord voor woord, vraag voor vraag

Oh zo langzaam los je op

De mist wordt dikker en trekt niet meer op

Het wordt moeilijk je te zien

Het wordt steeds kouder en je beeld vervaagt

De nevel maakt je tot een schim


Ik ken de macht van tegenslag

En ik weet genoeg van pijn

Ben zo bang dat ik verdriet pas ken

Als jij niet langer hier zal zijn

Koele wind, koude slaap

Je rilt je door de nacht

Kille stad een eenzaam hart

Troosteloos een lange nacht

Ben zo bang dat ik verdriet niet ken

Het draait in cirkels door de lucht

Geduldig wachtend op het eind van angst

Snel dalend na je laatste zucht

De mist wordt dikker en trekt niet meer op

De ziekte neemt een broze bruid

Het duurt niet lang meer tot de avond valt

De weegschaal telt je uit

Gram voor gram, traan voor traan

Niets meer dat je stopt

Abigail, Abigail

Oh zo langzaam los je op

 

Ghepetto