Herstelgerichte zorg

Rehabilitatie is een vorm van herstelgerichte zorg, ook wel herstelondersteunende zorg genoemd. Een kenmerk van herstelgerichte zorg is dat het kijkt naar de mogelijkheden en de eigen kracht (wat iemand kan, bijvoorbeeld iemands kwaliteiten) van de persoon. Herstelgerichte zorg richt zich op herstel door (Dröes & Witsenburg, 2012):

  • Te kijken naar het herstelverhaal van de herstellende (hoe gaat het met iemand, wat heeft iemand meegemaakt, wat helpt iemand);
  • De focus te leggen op het denken in termen van hoop, eigen kracht en mogelijkheden (een positieve manier van denken);
  • Contact met ervaringsdeskundigen (mensen die ook anorexia hebben gehad en anderen helpen bij herstel).

Het doel van herstelgerichte zorg is ervoor zorgen dat de persoon weer zelf dingen kan uitvoeren, ondernemen en zijn of haar herstel in eigen handen kan nemen. De persoon wordt geholpen bij het evalueren van herstelpogingen. Zo kan iemand later zelf problemen in het dagelijks leven oplossen. Hierbij wordt er gebruik gemaakt van de executieve functies van de persoon. Executieve functies zijn bijvoorbeeld: het gebruiken van een bepaalde strategie, logica en plannen. Voorbeelden van behandelingen bij of manieren van het toepassen van herstelgerichte zorg zijn (Dröes & Witsenburg, 2012):

  • Contact met lotgenoten of ervaringsdeskundigen (mensen die hetzelfde hebben meegemaakt).
  • De persoon steunen bij het vormen van een eigen verhaal (wat heeft iemand allemaal meegemaakt?).
  • De persoon ondersteunen om te vinden wat hem of haar helpt (wat voor activiteiten helpen iemand bij zijn of haar herstel?).
  • De persoon helpen om de eigen oplossingen te evalueren.
  • De persoon helpen om nieuwe strategieën te ontwikkelen om met tegenslagen om te gaan en doelen na te streven.

 

Gebruikte literatuur

Dröes, J. en C. Witsenburg (2012) Herstelondersteunende zorg. Behandeling, rehabilitatie en ervaringsdeskundigheid als hulp bij herstel van psychische aandoeningen. Amsterdam: SWP