herstel def 500Herstel bij anorexia heeft geen vaste omschrijving. Er worden verschillende maatstaven gebruikt en daardoor is herstel vanuit ieder oogpunt anders. Wanneer er wordt gekeken naar herstel vanuit het oogpunt van de patiënt, worden er belangrijke punten van herstel naar voren gebracht. Patiënten geven aan zich beter te voelen over hun uiterlijk, een verbetering te zien in hun eetgedrag en een verbetering te zien op lichamelijk- en sociaal gebied. Toch geven patiënten aan dat hun gewicht en eten altijd een ‘zwakte’ zal blijven (Noordenbos & Seubring, 2005).  

Het herstelproces en de ondersteuning vanuit de zorg heeft een positief effect op de patiënten met anorexia. Voornamelijk als de eetstoornis als chronisch is bestempeld. Bij herstellen gaat het over het in de eigenkracht staan van de patiënt en weer regie kunnen nemen over het eigen leven. Het herstel is voornamelijk de taak van de patiënt zelf, met daarbij hulp van de omgeving en professionele hulp. De hulpverlening kan aan herstel bijdragen door de regie zoveel mogelijk bij de patiënt neer te leggen. De omgeving van de persoon met anorexia kan hierbij aangesproken worden om hem of haar hierbij te ondersteunen (Multidisciplinaire richtlijnontwikkeling GGZ & Trimbos-Instituut, 2008).

 

Herstelgebieden

Herstel is niet slechts het afwezig zijn van de ziekte of stoornis (ook wel herstel van gezondheid genoemd), het is veel breder dan dat. Herstellen kan op verschillende gebieden. Hierin worden vier gebieden van elkaar onderscheiden (Korevaar & Dröes, 2011):

  • Herstel van gezondheid: bijvoorbeeld weer een gezond gewicht hebben.
  • Herstel van dagelijks functioneren: dagelijkse activiteiten weer kunnen uitvoeren zoals schoonmaken, wassen of boodschappen doen.
  • Herstel van rollen: bijvoorbeeld weer kunnen werken of je opleiding weer kunnen oppakken.
  • Herstel van persoon of identiteit: weer jezelf kunnen zijn, kunnen afspreken met vrienden en je hobby’s weer op kunnen pakken.

 

Ervaringsdeskundige: ''Bij mij waren er verschillende succesfactoren die hebben bijgedragen aan mijn herstel: een verandering van omgeving (op kamers gaan) gaf rust en dat zorgde al heel snel voor minder eetbuien. Ook hielp het dat ik een studie ging doen die ik heel leuk vond en ook best goed kon, waardoor ik de eetstoornis minder nodig had om zelfvertrouwen te krijgen. Daarnaast heb ik veel gehad aan mijn vriendinnen, ik kon me aan hen optrekken, zag hoe zij met situaties om gingen en welke leuke dingen zij allemaal nog deden naast hun studie. Het liet me zien dat er meer in het leven was dan studie en een eetstoornis. Een ander belangrijk punt was dat ik een relatie kreeg met mijn vriend, wat stabiliteit en positiviteit in mijn leven gaf. Ook heeft hij mij niet meegemaakt in de periode dat mijn eetstoornis heel heftig was, waardoor hij mij makkelijker vertrouwde voor wat betreft het eten. Dit gaf mij de ruimte om steeds meer het heft in eigen hand te nemen en uiteindelijk mijn eetstoornis te overwinnen.''

 

 

Gedeeltelijk en volledig herstel

Het proces van herstel verloopt bij mensen met anorexia op verschillende manieren. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen gedeeltelijk- en volledig herstellen.

  • Het gedeeltelijk herstel wordt gekenmerkt door een verbetering van het eetpatroon en wanneer het gewicht verbetert.
  • Het volledig herstel wordt aangegeven als een verbetering van het eetpatroon, gewicht en psychosociale factoren.

Voor het herstel van eetstoornissen zijn er verschillende behandeldoelen en herstelcriteria opgesteld.

Herstel kan lang duren en is voor iedere persoon met anorexia anders. Het zal niet van de een op de andere dag plaatsvinden. Het vraagt geduld van zowel de persoon zelf als van de naasten. Belangrijk is dat men positief blijft en gelooft in herstel.

 

Steun is van onschatbare waarde, ook bij het herstellen. Want samen sta je sterk.

 

Begrippen

Herstel: herstel wordt gezien als klinisch herstel, herstellen van functioneren, herstel van dagelijks leven en herstel van maatschappelijke rollen (Korevaar & Dröes, 2011).

 

Gebruikte literatuur:

Korevaar, L. & Dröes, J. (2011). Handboek Rehabilitatie voor zorg en welzijn. Bussum: Uitgeverij Coutinho.

Multidisciplinaire richtlijnontwikkeling GGZ & Trimbos-Instituut. (2008). Multidisciplinaire richtlijn eetstoornissen. Utrecht Trimbos-Instituut.